← Sergiler

In The End, There Is No End

2024 Istanbul Concept Gallery, İstanbul, TR
“In The End, There Is No End” başlığı, Kanadalı enstrümantal müzik grubu “New Age Doom”un eleştirmenlerce övgü toplayan, “Pitchfork” dergisinin “sofistike, dramatik ve duygusal açıdan katmanlı” sözleriyle methettiği çok boyutlu albümünden ilham alıyor. Benzer şekilde, Coşkun Sami de var olan temalarına yenilerini ekleyerek, eserlerini muğlak biçimsel yaklaşım ve üslup örgüsünde sunuyor.

“In The End, There Is No End”, şiirsel başlığına rağmen, “büyük çıkarımlar” yapmak yerine ressamın yolculuğuyla ilgileniyor; zaman, mekân ve inşa edilmiş anlam katmanları arasındaki kişisel yolculuğuyla. Son dönemine ait resimler ve desenler, radikal dönüşümün eşiğindeki bir çağın haritasını çıkarma çabasını yansıtan, serginin çok yönlü toplamını oluşturuyor. Moderniteye özgü sadeleştirme ve düzenleme dürtüsüne veya saklı kalmış bağlantıları ortaya çıkarmaya yönelik kavramsal reflekse aldırmayan Sami, ucu açık hikayelerini gün ışığına çıkarıyor.

Bu yaklaşım, figürlerle boşlukları, taramalarla ani vuruşların izlerini, opak ile belirsiz olanı aynı yüzeyde harmanlayan, kişisel, karanlık, yoğun, kâğıt üzerine yapılan mürekkep desenlerinde görülebiliyor. İlk bakışta aykırı görünseler de, daha yakından bakınca Sami’nin kurgulamış olduğu manzaralar anaforundaki referanslara bir tür “karanlık madde” ekledikleri söylenebilir.

Resimlerindeki akıcılık ve aldatıcı dinginlik, bazen dışavurumcu fırça hareketlerini prova etmeye yönelen sürükleyici bir ihtiyaçla çelişiyor. Geç sosyalist gerçekçilik okulunun biçimci, anlatımcı özellikleriyle şekillenen yetiştirilme tarzı göz önüne alındığında, bu, anlaşılabilir bir yaklaşım. Ressam, kullandığı aracın tarihini de dikkate alarak, Magritte ve Caspar David-Friedrich gibi sanatçıların öncülüğünü yaptığı “çakışma” ve “rückenfigur” yöntemlerini kullanıyor. Karanlık bir ormanda pusuya yatmış sırları çağrıştıran temaları, büyük bir olasılıkla karanlık olacağı görünen ama yine de çekincesiz kucaklanması gereken bir geleceğin metaforu gibi de okunabilir. Zira, kişisel ihtiraslarımızı bir kenara bırakırsak, etrafımızı saran sisin içinden, her çöküşün aynı zamanda yeni bir başlangıç, her çürümenin yeni formların habercisi olduğunu ve nihayetinde, bir sonun olmadığını görebiliriz.
In The End, There Is No End

Sergilenen Eserler

İşaret, 2023
Tuval üzerine akrilik , 114 × 142 cm

Planetaryum, 2023
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 50 cm

Tuzak, 2023
Tuval üzerine akrilik , ⌀ 50 cm.

Ders, 2023
Tuval üzerine akrilik , 70 × 50 cm.

Dinlenme, 2023
Tuval üzerine akrilik , 70 × 50 cm.

Kötü Tohum, 2023
Tuval üzerine yağlıboya , 97 × 130 cm.

BY Residence, 2023
Tuval üzerine yağlıboya , 130 × 97 cm.

Kapı, 2023
Kâğıt üzerine karışık teknik , 50 × 70 cm.

Perde, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 50 cm

Babuşka, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 50 cm

Yarın, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 50 cm

Firari, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 100 cm

Örtüşme, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 50 cm

Dron, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 100 cm

Anyverse, 2022
Kâğıt üzerine karışık teknik , 70 × 100 cm